درس ۵: قواعد نگارشی (JS Syntax)
قواعد نگارشی جاوااسکریپت نحوه ساختاردهی کدها را مشخص میکند. این قوانین به دو بخش مقادیر ثابت و مقادیر متغیر تقسیم میشوند.
۱. مقادیر ثابت (Literals)
در جاوااسکریپت، مهمترین قوانین برای مقادیر ثابت عبارتند از:
- اعداد (Numbers): به صورت صحیح یا اعشاری نوشته میشوند. (مثال: 10.50 یا 1001)
- رشتهها (Strings): متنهایی هستند که داخل کوتیشن تکی یا دوتایی قرار میگیرند. (مثال: “John Doe” یا ‘John Doe’)
10.50
“Ali Reaza”
‘Hassan’
۲. متغیرها (Variables)
در زبانهای برنامهنویسی، از
متغیرها برای ذخیره مقادیر دادهها استفاده میشود. جاوااسکریپت از کلمات کلیدی
var،
let و
const برای تعریف متغیرها استفاده میکند.
در مثال زیر،
x به عنوان یک متغیر تعریف شده و مقدار
6 به آن اختصاص داده شده است:
let x;
x = 6;
۳. عملگرها (Operators)
جاوااسکریپت از عملگرهای محاسباتی (مانند
+ – * /) برای محاسبه مقادیر استفاده میکند:
(5 + 6) * 10
همچنین از عملگر
انتساب (
=) برای مقداردهی به متغیرها استفاده میشود:
let x, y;
x = 5;
y = 6;
۴. عبارتها (Expressions)
یک عبارت ترکیبی از مقادیر، متغیرها و عملگرهاست که به یک مقدار نهایی ختم میشود. به این فرآیند «ارزیابی» گفته میشود.
مثلاً عبارت
5 * 10 به مقدار
50 ارزیابی میشود:
5 * 10
x * 10
“John” + ” ” + “Doe”
خروجی عبارت متنی:
John Doe
۵. شناسهها و حروف بزرگ و کوچک
شناسهها (
Identifiers) نامهایی هستند که برای متغیرها، توابع و برچسبها انتخاب میکنیم. در جاوااسکریپت، اسامی به
حروف بزرگ و کوچک حساس هستند (
Case Sensitive).
یعنی متغیر
lastname با
lastName متفاوت است.
روش Camel Case: در جاوااسکریپت مرسوم است که برای نامهای چندکلمهای، کلمه اول با حروف کوچک و کلمات بعدی با حروف بزرگ شروع شوند.
مثال: firstName, masterCard, interCityBus
۶. مجموعه کاراکترها
جاوااسکریپت از مجموعه کاراکترهای
Unicode استفاده میکند که تقریباً شامل تمام نویسهها، نمادها و حتی اموجیهای جهان میشود.