تمرینات هنرهای رزمی به سه دستهٔ اصلی تقسیم میشوند: تمرینات جسمانی (شامل قدرتی، استقامتی، انعطافپذیری و سرعتی)، تمرینات تکنیکی (شامل ضربات دست و پا، دفاعها، قفلها، پرتابها و حرکات زمینی) و تمرینات ذهنی-روحی (شامل مدیتیشن، تنفس، تمرکز و تجسم ذهنی) که هرکدام بهنوبهی خود برای رشد کامل یک رزمیکار ضروری هستند.
تکنیکهای پایه در اکثر سبکها شامل مشتهای مستقیم (جب و کراس)، مشتهای کمانی (هوک و آپرکات)، لگدهای متنوع (فرانت، راندهاوس، ساید و اسپینینگ)، بلاکهای دفاعی، گاردهای محافظتی، و حرکات پا (فوتورک) برای کنترل فاصله و زاویه است که باید با اصولی مانند تعادل، انتقال وزن، چرخش لگن و هماهنگی با تنفس اجرا شوند.
پیشرفت در هنرهای رزمی نیازمند تمرین مداوم، بازخورد از مربی، اسپارینگ با حریفان مختلف، تحلیل و اصلاح تکنیکها، و همچنین توجه به اصول اخلاقی و فلسفی هر سبک است تا رزمیکار بتواند در کنار تواناییهای جسمانی، به بلوغ ذهنی و معنوی نیز دست یابد و در هر شرایطی، بهترین نسخهٔ خود باشد.
این دوره، به آموزش بعضی از فنون و تکنیک های ورزش هایی مانند تاجیتسو، هاپکیدو، کیوکوشین، جوجیتسو، موی تای و کاراته می پردازد.
