اگر به بندگی ارشاد میکنیم ترا
اشارهای است که آزاد میکنیم ترا
تو با شکستگی پا قدم به راه گذار
که ما به جاذبه امداد میکنیم ترا
به دامنی که درین راه بر کمر بندی
غنی ز راحله و زاد میکنیم ترا
بشو به خون ز دل اندیشه رهایی را
که گر عدم شوی، ایجاد میکنیم ترا
درین محیط، چو قصر حباب اگر صد بار
خراب میشوی، آباد میکنیم ترا
به تیغ غمزه دلت را کنیم اگر صد چاک
به زلف، شانه شمشاد میکنیم ترا
ترا به جنت دربسته میشویم دلیل
اگر به خاموشی ارشاد میکنیم ترا
ز شکر و شکوه مزن دم تو چون تنک ظرفان
اگر غمین و اگر شاد میکنیم ترا
ز مرگ تلخ به ما بدگمان مشو زنهار
که از طلسم غم آزاد میکنیم ترا
فرامشی ز فراموشی تو میخیزد
اگر تو یاد کنی، یاد میکنیم ترا
اگر تو چشم بپوشی ز شاهدان مجاز
غنی ز حسن خداداد میکنیم ترا
اگر ز کوه غم ما گران نسازی روی
ز خرمی فرح آباد میکنیم ترا
چو ماهیان مشو از یاد کرد ما غافل
وگرنه روزی صیاد میکنیم ترا
اگر تو برگ علایق ز خود بیفشانی
بهار عالم ایجاد میکنیم ترا
نوازشی است زبان را، نه از فراموشی است
اگر گهی به زبان یاد میکنیم ترا
ندیدهایم به این لطف آدمی، چه عجب
اگر غلط به پریزاد میکنیم ترا
مساز رو ترش از گوشمال ما صائب
که ما به تربیت استاد میکنیم ترا
دیدگاه کاربران
نظر یا تجربه خود را درباره این مطلب با دیگران به اشتراک بگذارید.